Etapa 13: Corcubión - Cee - Muxía - Dumbría - Vimianzo - Zas
Y yo no tengo papeles de peregrino. Voy camino de Santiago de Compostela. Creo en mi, en lo que estoy haciendo y tengo fe en que lo voy a conseguir pero eso no lo puedo demostrar de una forma tangible.
Le digo al señor que no tengo donde dormir y que voy camino de Santiago pero voy por libre. Accede a que pase y me invita a dejar la bici fuera. Empiezo a desmontar las alforjas pero con cara de pena por tener que dejar la bici a la intemperie.
Se debió compadecer y me dijo que la bici también podía pasar. Que la dejara en el salón. Mientras desmontaba las alforjas me volvió a pedir los papeles y yo le dije que lo único que llevaba era mi D.N.I. Me dijo que se lo entregara.
Durante un buen rato yo fui desmontando todo y el me anotó en varios libros. Al terminar me dijo que subiera para el piso de arriba. Yo no quería molestar y guardé silencio total. Sólo le pedí un último favor, que me dejase duchar. El accedió siempre y cuando dejase todo limpio y que fuese rápido. Se despidió y me dijo:












Todos los dias pendientes de
Todos los dias pendientes de tu blog y solamente una cosa ¡Animo!..Bueno es ir a la lucha con determinación,abrazar la vida y vivir con pasión,perder con clase y vivir con osadía porque el mundo pertenece aquien se atreve y la vida es mucho para ser insignificante.(Charles Ch).Abrazos desde Guipuzcoa.
M@riano
Gracias polo apoio
Buenas
Inténtase faer o que se pode. Gracias polos ánimos e intentarei mantervos informados puntualmente. Un abrazo
DINDE A
DINDE A GALLEIRA.......¡¡¡¡¡ANIMO BENITO!!!! P.D. NON ESTARIA MAL QUE ESPALLARAS UN POUCO DE CABAQUEIRO (TAMEN E UNHA MANEIRA DE FACER PAIS).
Menuda broma!!!
Sería una broma macabra del destino que te quedaras "tieso" precisamente en "A costa da Morte". Ya se que no se debe reir uno de estas cosas, pero me hizo una gracia sólo el imaginarte dando ese triple salto mortal... Muchos besos y cuidate mucho.
BENITO GUERREIRO: UN GALEGO ESPECIAL
Desde A Guarda, saúdo a Benito Guerreiro, ese xoven natural de O Rosal, que desde o 17 de Maio anda percorrendo o País coa súa "moza". Ela e Benito forman un híbrido sensacional. Ela é unha máquina i él é un ser humán encantador. Non hai máis que ler as crónicas que "colga" nesta páxina, sempre que pode. Os que coidábamos que coñecíamos a Benito Guerreiro sabíamos que tiña boas cualidades orais e até poida que algúns - modestia aparte - supésemos da súa aparente facilidade para a escrita. Cando leva 13 etapas na súa "empresa" - A Voltas cos contos -, poida que sepamos que ademáis de ser un mozo activo, dinámico, esforzado e vitalista, temos a confirmación de que estamos diante de un home especial. Feito a imaxe e semellanza de un ser superior. Non é coña. Nos seus relatos están as craves para poder comprender o que veño de suliñar. Foi na etapa 13ª, na que Benito Guerreiro nos revelou o seu segrado. El mesmo nos descobre unha nova cualidade física súa: "(...) Empiezo a sentir un cosquilleo que me recorre todo el cuerpo de los pies hasta la cintura y yo me temo lo peor. Reacciono y sin cortarme un pelo salto por el aire.
Cuando aterrizo delante de la caja me giro y descubro que esa caja tiene una señal en su puerta que indica tendido eléctrico. Debe ser una de las cajas de corriente del alumbrado del puerto.
Debajo de mis zapatillas tengo unos tacos metálicos para engancharme a los pedales de la bici y seguro que hicieron contacto con corriente residual de la caja. La humedad hizo de hilo conductor (...)".
Diante desa revelación, ún tén que recoñecer que Benito Guerreiro é un galego especial.
¡Sigue así amigo, con ese xeito tan teu de expresarte!
Unha forte aperta desde "A Capital da Lagosta" e até outro día.
Ricardo Rodríguez Vicente
Gracias Ricardo
A verdad Ricardo é que non teño palabras para agradecerte o teu apoio pero...tampouco te pases home. Eu faio o que podo. Sospecho que non me vai dar tempo a chegar o 25 de julio a Santiago. Pouco a pouco. E que se acelero perdo o contacto coa xente e iso tampouco é bo.
Bueno, sobre a marcha. Intentando sacar as mellores fotos para os que seguindes a página tamén disfrutendes do viaxe. Arranco xa. Deixo Laxe atrás e xa veremos a donde chego.
A Costa da Morte
Grazas por visitarnos e describir tan ben a zoa, ánimo dende a aldea que está ó lado da pancarta da auga. Un saudiño.
Vivindes non sitio precioso
Gracias a vos e da pena pensar que nun sitio tan precioso teñandes problemas coa agua. Neste viaxe eu quedo sin agua muitas veces e me dou conta do preciado que é este ben. A xente desperdicia agua porque posiblemente non sepa o que é estar sin ela. Ánimos para vos e espero que consigandes o voso obxetivo.
Saquei esa foto porque me pareceu unha forma maravillosa de defender algo, sin violencia e tirando da cultura. Difundindo a unha das nosas galegas universales. Co meu traballo tamén intento difundir cara a fora a nosa terra.
Espero que os políticos arrimen o hombro senón mal asunto.
Gracias a vos e a tóda-las persoas que me están axudando a encontra-lo camiño neste proxecto.Bicos
ESPERAMOS QUE EL PLANO TE
ESPERAMOS QUE EL PLANO TE FUERA DE AYUDA,Y DESEAMOS QUE CONSIGAS TU OBJETIVO,PARA ESO HAY QUE CREER EN UNO MISMO Y SER UNA PERSONA AGRADABLE COMO LO ERES TU.
ALBINO Y BELEN
Encontrar polo camiño a xente coma vos. O plano sirviume de muito pero eu inda así perdinme un chisquiño pero é porque eu sun así. O plano estaba perfecto. cuando me dei conta do error...siguín o plano atentamente e solucionei o problema. Gracias por todo e polo vo rato que pasei con vos debaixo da chuvia. Un saludo.
Vila de Cee
En viladecee.com hablamos de benito, tal como os hemos comentado.